×

Welcome back! Whilst you were away we added the functionality to view auctions and bid in pounds.

We are hiring!

AC/DC vinyl & cd's (204 geselecteerd van 218)

AC/DC is een Australische hardrock/heavymetalband uit Sydney, gevormd in 1973 door de gebroeders Angus en Malcolm Young. Hoewel de band vaak wordt gezien als pionier van hardrock, classificeerden de leden zelf hun muziek altijd als rock-'n-roll. Lees verder

1 2 3 ... 6 Volgende naar pagina:

Filter:
Icon-shop Te koop
Fotogalerij / Lijst / Vitrine
 
Afbeelding 1 | 2

Tip: wil je alle 204 items toevoegen, selecteer dan geen enkel item en klik op bulk toevoegen.

AC/DC

2c5192a2-5dd1-11e5-9be0-dd673decf0d1
Aantal items
218
Aantal curiosa items
Gerelateerd (14)
Oudste item
T.N.T. (1975)
Nieuwste item
Lust for Life 47 (2015)
Duurste item
Bon-Scott's Last Oui-Oui (€ 100,00)

AC/DC is een Australische hardrock/heavymetalband uit Sydney, gevormd in 1973 door de gebroeders Angus en Malcolm Young. Hoewel de band vaak wordt gezien als pionier van hardrock, classificeerden de leden zelf hun muziek altijd als rock-'n-roll.

De bezetting van AC/DC is meerdere malen veranderd voor het uitbrengen van hun eerste album, "High Voltage", in 1975. Daarna bleef de bezetting enige tijd stabiel totdat de bassist Mark Evans vervangen werd door Cliff Williams in 1977. In 1979 nam de band hun zeer succesvolle album "Highway to Hell" op. De zanger Bon Scott overleed op 19 februari 1980 door een acute alcoholvergiftiging. De groep dacht erover na om te stoppen, maar snel werd Brian Johnson als vervanger geselecteerd. Later dat jaar werd het bestverkochte album van de band, "Back in Black", uitgebracht.

Het volgende album, "For Those About to Rock We Salute You", was ook uiterst succesvol en was het eerste album van AC/DC dat de nummer één-positie in de Verenigde Staten bereikte. De populariteit van AC/DC daalde nadat de drummer Phil Rudd vervangen werd door Simon Wright in 1983. Phil Rudd keerde in 1994 terug bij de band, nadat Chris Slade gevraagd werd om te vertrekken, om mee te werken aan het album "Ballbreaker" uit 1995. Vijf jaar later kwam het album "Stiff Upper Lip" uit en werd door critici overwegend positief beoordeeld. "Rock or Bust" kwam uit op 2 december 2014.

AC/DC heeft wereldwijd meer dan 200 miljoen albums verkocht, waarvan 71 miljoen albums in de Verenigde Staten. "Back in Black" is met 45 miljoen exemplaren het op één na meestverkochte album wereldwijd. AC/DC staat op de vierde plaats van de lijst "100 Greatest Artists of Hard Rock" van VH1 en op de zevende plaats van de lijst "Greatest Heavy Metal Band of All Time" van MTV. In 2004 bracht het muziektijdschrift Rolling Stone de lijst van "The 100 Greatest Artists of All Time" uit met AC/DC op de 72ste plaats.

Malcolm Young. gitarist afkomstig uit een Schotse muzikale emigrantenfamilie, had na zijn middelbareschooltijd in enkele bandjes gespeeld met weinig succes. Hij wilde een nieuwe rockband beginnen. Hij vond na een advertentie enkele muzikanten: Larry van Kriedt op bas, Colin Burgess op drums en zanger Dave Evans. Er werd geopperd om een toetsenist toe te voegen maar Young vond dat er een tweede gitarist nodig was. Zijn jongere broer Angus Young had ook al wat ervaring als gitarist in diverse groepen en dus kreeg hij de vraag om bij Malcolms band te komen spelen. De naam "AC/DC", wat staat voor "alternating current/direct current" (wisselstroom/gelijkstroom), is bedacht door de zus van Angus en Malcolm, Margaret, die het gelezen had op een elektrisch toestel.

Het eerste concert werd gegeven op 31 december 1973 in de "Chequers Club" in Sydney. De groep speelde veel covers maar ook eigen songs, waaronder "Can I Sit Next to You Girl" en "Rockin' in the Parlour". Deze songs werden in februari 1974 in de studio op plaat gezet. Op het moment van die opname waren Burgess en Van Kriedt vervangen door bassist Neil Smith en drummer Noel Taylor. Toen de single met die twee songs in juli 1974 uitkwam, trad de groep op tv in de "Last Picture Show" op. In dat tv-optreden waren Rob Bailey op bas en Peter Clack op drums te zien, die niet bij de opname van de single betrokken waren geweest. De band wisselde in die periode zo vaak van bezetting dat Malcolm noodgedwongen bas speelde en de band diverse muzikanten de revue zag passeren. Evans werd door de broers Young te 'glam' gevonden en hij werd ontslagen. De toenmalige manager van de band, Dennis Laughlin, viel toen enkele keren in als zanger.

Het producersduo Harry Vanda/George Young, dat in de jaren '60 succes gekend had als leden van "The Easybeats", zag wel wat in de band en nam ze onder contract. Voor de band werkte een chauffeur: Bon Scott, die wist dat de band een nieuwe zanger zocht. Na een auditie werd hij aangenomen. Hoewel hij bijna tien jaar ouder was dan de rest van de bandleden pasten zijn uitstraling en zang goed bij de groep. Scott had ervaring opgedaan in bands als "The Valentines" en "Fraternity" en bleek naast een charismatisch zanger ook een goede tekstschrijver.

Het eerste album werd in het najaar van 1974 opgenomen, maar op dat moment bestond de band uit Scott en de gebroeders Young. Daarom werd sessiedrummer Tony Currenti ingehuurd en verzorgde George Young het baswerk op het debuutalbum "High Voltage". Pas begin 1975 had de band een vaste bezetting. Met Phil Rudd op drums en Mark Evans op bas werden de zalen in Australië plat gespeeld en dankzij Angus' maniakale podiumact (kostschooluniform, headbangend, over de grond rollend en zelfs op de nek van Bon het publiek doorkruisend) kregen ze een enorme aanhang en geduchte reputatie. In sommige steden in Australië werd de band geweerd.

De eerste albums werden in recordtempo opgenomen, soms in minder dan twee weken en tussen optredens door. Het was in die begintijd heel gebruikelijk twee tot drie keer per dag op te treden.

Omdat Australië inmiddels aan hun voeten lag toerde de band in 1976 onder andere door Groot-Brittannië en het vasteland van Europa. In 1977 werd het album "Let There Be Rock" opgenomen, dat net als "High Voltage" eerst in Australië werd uitgebracht. Deze plaat is duidelijk harder en rauwer dan hun eerste albums; voor het eerst werd getracht het livegeluid van de groep op vinyl vast te leggen. Het gerucht gaat dat tijdens het opnemen van het titelnummer Angus' versterker in brand vloog en hij gewoon verder speelde.

In 1977 werd behalve in Europa ook in de VS getoerd. Ondertussen was bassist Evans na een meningsverschil met Angus ontslagen en vervangen door Cliff Williams. In de Verenigde Staten deed AC/DC als voorprogramma van o.a. "KISS" ervaring op met het Amerikaanse publiek. Angus gebruikte tijdens die tournee voor het eerst een snoerloze gitaar. Het signaal van zijn gitaar werd via een zender op de draagband van zijn Gibson SG doorgestuurd naar de PA. Angus had deze vinding nodig om zijn podiumact zonder gevaar uit te voeren. Hij was al eens verstrikt geraakt in het snoer en was ook al een keer onder spanning komen te staan. Met de snoerloze gitaar kreeg hij meer bewegingsruimte want het bereik van de zender bedroeg meer dan 100 meter.

Williams' baswerk was voor het eerst te horen op hun album "Powerage", dat in het voorjaar van 1978 uitkwam. Dit feit wordt overigens betwist omdat Williams ten tijde van de opnamen problemen had met het verkrijgen van een visum voor Australië en er zijn sterke geruchten dat George Young het grootste deel van het baswerk voor het album heeft ingespeeld. Hoewel hits tot dan toe nog niet op hun palmares stonden werd in zomer 1978 hun eerste grote hit "Whole Lotta Rosie" een feit. Het nummer is in de loop van de tijd uitgegroeid tot een klassieker en nog altijd staat het elk jaar hoog in de top 100 aller tijden. Kort erop werd het nummer "Rock 'n' Roll Damnation" ook een hit. Na het constante toeren en albums maken werd er een livealbum uitgebracht. Een concert dat in april 1978 in Glasgow was gegeven kwam als het album, "If You Want Blood You've Got It" op de markt. De plaat biedt een overzicht van vroege klassiekers als "Whole Lotta Rosie", "Let There Be Rock" en "High Voltage".

AC/DC kreeg begin 1979 van hun platenmaatschappij de opdracht met een nieuwe producer te gaan werken om een doorbraak in de VS te bewerkstelligen. Dit was zeer tegen de zin van de band en George Young. De band vertrok naar Miami om met de producer Eddie Kramer een nieuwe plaat te maken. De samenwerking met Kramer verliep zeer moeizaam. Men besloot in Londen onder leiding van Robert John "Mutt" Lange opnieuw te beginnen. Met Lange werd een compleet nieuwe sound gecreëerd om de Amerikaanse markt open te breken. De achtergrondzang kreeg meer aandacht en de gitaren klonken aanmerkelijk zwaarder.

"Highway to Hel" werd in de zomer van 1979 uitgebracht en dit album zorgde in de VS voor een rel doordat Angus op de hoes hoorns droeg. Het titelnummer van de plaat werd een hit en is tot op de dag van vandaag een klassieker in hun setlist. De groep toerde in de zomer en het najaar van 1979 opnieuw in de VS en het succes was enorm. Ze speelden in diverse grote stadions, onder andere in Cleveland.

Na een kroegentocht met overmatig drankgebruik overleed Bon Scott op 19 februari 1980 in de auto van een vriend met wie hij die avond was gaan stappen. Hij bleek te zijn gestikt in zijn eigen braaksel. Hij werd 33 jaar.

Na het overlijden van Bon Scott trok de band zich enige tijd terug om zich te bezinnen op de toekomst. Scotts ouders adviseerden de bandleden door te gaan. Er werden verschillende namen genoemd die Scotts plaats in zouden nemen, waaronder Noddy Holder (Slade), Allan Fryer (Fat Lip) en Terry Schlesser. Uiteindelijk nam de groep in april van dat jaar Brian Johnson als zanger aan nadat hij bij de auditie zowel "Whole Lotta Rosie" als Ike & Tina Turners "Nutbush City Limits" ten gehore had gebracht. Johnson had met de band "Geordie" al de nodige podiumervaring opgedaan maar na tanend succes was die band eind jaren 70 ter ziele gegaan. Met hem namen ze het album "Back in Black" op dat in juli 1980 verscheen. De titel verwees postuum naar Scott. Het album zou het bestverkochte album van de band worden. Het daaropvolgende album "For Those About to Rock We Salute You" (1981) introduceerde de kanonnen die op het titelnummer saluutschoten afvuren. In het begin van de jaren 80 kon je in Duitsland geen muziekblad openslaan of AC/DC stond er in.

In de jaren '80 wisselde de band diverse keren van bezetting. Zo werd drummer Rudd in 1983 na een vechtpartij met Malcolm Young vervangen door Simon Wright. Op zijn beurt maakte Wright in 1989 plaats voor Chris Slade. Wright vertrok naar de band "Dio".

Toch bleef AC/DC onverminderd populair. Het succes bracht de band ertoe twee albums zelf te produceren: "Flick of the Switch" en "Fly on the Wall". De verkoop van deze albums viel tegen, reden waarom ter compensatie het minialbum "'74 Jailbreak" met oud materiaal werd uitgebracht. Daarna werkte de groep opnieuw samen met het duo Vanda & Young voor het album "Blow Up Your Video". Hoewel Malcolm Young wel meespeelde op dit album werd hij voor het Amerikaanse deel van de gelijknamige toer tijdelijk vervangen door Stevie Young om van een alcoholverslaving af te komen. Echt grote hits scoorde de band niet meer en de humor is uit de teksten verdwenen tot in 1990 het album "The Razors Edge" werd uitgebracht, dit keer geproduceerd door Bruce Fairbairn. Het nummer "Thunderstruck" zorgde na bijna 11 jaar weer voor succes in de hitlijsten. Het succes van deze plaat bracht de platenmaatschappij ertoe in 1992 een dubbel live cd uit te brengen.

In 1993 verzorgde de band een bijdrage aan de geflopte film "Last Action Hero" van Arnold Schwarzenegger. In de clip van het nummer "Big Gun" is Schwarzenegger te zien als een uit de kluiten gewassen Angus. Rond die tijd besloot de groep hun voormalig drummer Phil Rudd te vragen terug te keren. Als reden hiervoor werd gezegd dat na Rudds vertrek in 1983 er een wezenlijk gemis in het geluid en de 'feel' van de band zat die alleen door hemzelf kon worden tenietgedaan. In 1995 produceerde de bekende producer Rick Rubin hun album "Ballbreaker", al werd hier te geforceerd hun bluesgeluid uit hun beginperiode vastgelegd.

Na "Ballbreaker" verscheen in 1997 een verzamelbox met de naam "Bonfire". Daarin zaten enkele bijzondere items. Zo werd een promotiealbum (dat de band in 1977 live had gemaakt) en dat tot dan toe alleen als bootleg verkrijgbaar was geweest, officieel uitgebracht. Verder bevatte de box een cd met niet eerder gebruikt materiaal en demo's en ten slotte werd de soundtrack van de concertfilm "Let There Be Rock" uit 1980 ook een definitief dubbel livealbum. Daarna duurde het tot 2000 voor er een nieuw studioalbum uitkwam, getiteld "Stiff upper lip". In 2003 werd de groep opgenomen in de "Rock and Roll Hall of Fame". In hetzelfde jaar trad de groep enkele keren op in Duitsland in een double billing met "The Rolling Stones". Op 16 oktober 2007 kwam de dvd-box "Plug Me In" uit, een verzameling die een overzicht biedt van de hele carrière met allemaal live materiaal. Op 20 oktober 2008 lag het album van AC/DC, "Black Ice" in de winkel. De eerste single ("Rock 'N Roll Train") was al langer te beluisteren op www.acdc.com.

De huidige bezetting (2015) bestaat uit Brian Johnson, Angus Young en Stevie Young, Chris Slade en Cliff Williams. De heren wonen tegenwoordig een eind uit elkaar. Johnson woont in de VS, Angus in Australië en Nederland, Slade in Engeland en Williams in de VS.

Van oktober 2008 tot juni 2010 hield AC/DC de tournee "Black Ice" Hierin opgenomen waren concerten in stadions in België, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Italië, Engeland, Rusland, Tsjechië, Hongarije, Oostenrijk, Zweden, Zwitserland, Spanje en Denemarken. Ze gaven ook in Noord- en Zuid-Amerika optredens; concerten in Australië, Nieuw-Zeeland en Japan vonden plaats in 2010.

In 2011 kwamen twee dvd's uit met liveoptredens. "Live at River Plate" bevat een concert uit 2009 en op "Let there be rock" staat de concertfilm die in 1980 ook in de bioscoop draaide. Die dvd bevat naast het concert van 9 december 1979 in het "Pavillion de Paris" ook de interviews met de bandleden en beelden achter de schermen.

In 2014 was de groep opnieuw in het nieuws. Naast de aankondiging van een nieuw album werd ook bekendgemaakt dat Malcolm Young AC/DC had verlaten wegens ziekte (dementie). Zijn plek werd ingenomen door neef Stevie Young, die in 1988 al een tijd zijn oom had vervangen. Verder werd drummer Phil Rudd gearresteerd op verdenking van het beramen van een moordaanslag en het bezit van verdovende middelen. Hoewel de eerste verdenking werd ingetrokken, bleef het tweede punt van de tenlastelegging overeind en dus stond zijn positie binnen de groep op de tocht. In april 2015 bekende hij voor de rechtbank schuld aan beide oorspronkelijk ten laste gelegde feiten en in juli werd hij veroordeeld tot 8 maanden huisarrest. Het nieuwe album "Rock or Bust" kwam uit op 2 december 2014.

Op 8 februari 2015 opende AC/DC The Grammy Awards. Ze verschenen hierbij met hun nieuwe/vervangende drummer Chris Slade, die de positie van Phil Rudd overneemt voor de komende wereldtoer.

In juli 2015 plaatste AC/DC al hun albums op iTunes en Spotify, om gratis te beluisteren.

Invoerdatum
18-09-2015 06:47:48
Ingevoerd door
Humphrey56